کانادا تمام سال 11 روز تعطیلی داره که دو روزش تو این روزا که برام خیلی با ارزشه خورده به ما! (جالبه بدونین تعطیلات ایران که تازه کم هم شده 25 روزه !)؛ خوب این 4 روز باید خودمو یه طوری مشغول کنم.

تا فرودگاه وینی پگ رو براتون نوشتم، حالا بقیه ماجرا: بعد از گرفتن بارها دنبال یه تلفن بودم تا به ایران خبربدم سالم رسیدم؛ ساعت 5/1 شب بود، فرودگاه دیگه داشت تعطیل میشد چون همه زود اثاثاشونو برداشتن و به طریقی رفتن خونه هاشون. از یه افسر پلیس سئوال کردم چطوری میتونم به ایران تلفن کنم؛ گفت باید کارت تلفن داشته باشی یا سکه. کارت تلفن که نداشتم ولی یه اسکناس 10 دلاری رو به دستگاه پول خردکن دادم و انواع واقسام سکه ها رو تحویل گرفتم.ذخیره سکه دستگاه تلفن باید 10 دلار باشه تا بشه راه دور تماس گرفت. خیلی تلاش کردم ولی نتونستم تماس بگیرم.

دکتر آلفارو یه سوئیت تو یونیورسیتی کالج برام رزرو کرده بود ولی کلیدشو داده بود یکی از دانشجوهاش به نام رانکین؛ تو خوابگاه زندگی میکرد و قرار بر این بود فرودگاه که رسیدم بهش زنگ بزنم تا آماده باشه. بعد از تماس نافرجام با ایران به رانکین زنگ زدم ولی خودش گوشی رو بر نداشت یکی از دوستاش بود که کلید رو بهش داده و سفارش منو کرده بود.گفت من منتظرم. یه تاکسی گرفتم به مقصد دانشگاه. جلوی در سالن اولین جایی بود که با سرما آشنا شدم، بعداً فهمیدم اون شب دما 17- درجه بوده .تاکسی شورولت آمریکایی بود. گفت تا دانشگاه حدود 25 دلار میشه، البته تاکسیمتر هم دارم. گفتم مشکلی نیست. راننده کمکم کرد چمدونامو گذاشتم پشت ماشین. سوار ماشین که شدم یه لحظه فکر کردم سوار ماشین پلیسم. از دوربین توی سقف، فایبر گلاس پشت راننده، سیستم بزرگ بی سیم، سیستم کارت پول خوان و...برام عجیب بودن. ماشین که حرکت کرد دیدم انگار حرکت ما از بین یک خندق برف داره انجام میشه. همه جا رو برف گرفته بود. سرمو برگردوندم سمت شیشه دیدم نوشته این ماشین با دوربین مدار بسته کنترل میشه. ایول به تاکسیای شیراز تازه دارن میشن سمند گاز سوز!

تو راه با راننده یه خوش وبشی کردیم که از کجا میاین و نظرتون در مورد هوای اینجا چیه و .... منم که مات و مبهوت اینهمه برف و خونه های حد اکثر دو طبقه با سقف شیرونی و  با فاصله زیاد ازهم و ماشینایی بودم که بغل خونه ها پارک شدن، یهو دیدم نوشته UNIVERSITY OF MANITOBA .

راننده، خوابگاه رو بلد بود مستقیم رفت اونجا. کرایه شد 26 دلار که هم میشد نقدی داد وهم با کارت پول. دیدم جلو خوابگاه یه چینی و یه سیاه پوست منتظرم هستن. یه سطل شن دستشون بود، چنتا مشت جلوم ریختن رو یخا تا لیز نخورم بعد با هم رفتیم تا سوئیت موقتمو بهم نشونم بدن. وقتی وارد سوئیت شدم چشمم به تلفن که افتاد سئوال کردم میتونم راه دور تماس بگیرم؛ گفتن نه فقط داخلیه! پسر سیاه پوسته کارت تلفونشو بیرون آورد و گفت امیدوارم پول توش باشه میتونی باهاش زنگ بزنی؛تو دلم گفتم ایولا به مرام! و ازش تشکر کردم. خوشبختانه تونستم با خانومم تماس بگیرم و سال نو رو بهش تبریک بگم.

سوئیت خوبی بود .آشپزخانه، یخچال، مایکرویو، تلویزیون، رادیو،اجاق برقی، مبلمان و... داشت. فکر کنم شبی 66 دلار برا من که هیچ جایی اونجا نداشتم، ارزششو داشت. ساعت 5/2 شب بود چون ساعت بیولوژیکی بدنم هنوز با ایران کوک بود خوابم نمیبرد ولی با زحمت خوابم برد.

فکر کنم امروز خیلی نوشتم .امیدوارم براتون خسته کننده نباشه. یه وقت نگین داره سخنسرایی میکنه! چون امیدارم  با پرداختن به جزئیات بتونم به اونایی کمک کنم که قصد اومدن به اینجا رو دارن و از طریق جستجوی اینترنتی به این مطالب دسترسی پیدا کردن.

 بقیه رو که مربوط میشه به ملاقات با استاد دعوت کننده ام دکتر آلفارو و بچه های ایرانی میذارم روزای بعد.

فعلاً خدانگهدار!

اینجا یونیورسیتی کالجه که هم خوابگاهه هم طبقه اولش سوئیت داره برا ویزیتورا.

 سوئیت من برا دو شب شماره 222 بود.

سوئیت 222 در یونیورسیتی کالج

	:نام
	:ايميل
	:وب سايت
	:نظر شما

		بچه های ک.عمران یاسوج      13:30:30 - 10/9/1387  دکتر وری وری مرسی عالی بود

		حسن شکری      21:54:04 - 6/9/1386  باعرض سلام حال شما خوبه من به داشتن استادی مثل شما افتخار می کنم به امید دیدار

		سید      19:36:36 - 5/8/1386  ای دو سه تا کو چه زما دور تر نغمه تو از همه پر شور تر کاش که این فاصله راکم کنی مهنت این غافله راکم کنی کاش که همسایه ما می شدی مایه آسایه ما می شدی شایداین جمعه بیاید شاید!؟! باعرض سلام و باآرزوی سربلندی برای شما دوست واستاد عزیز. قابل بدونید ماروهم ازتجربیاتتون مستفیض کنید.

		سجاد آریان    www   13:54:12 - 19/1/1386  سلام. حال شما. آقا زودتر به روز کنید. من روزی 10 بار دارم سایتتونو چک می کنم تا خاطرات و عکسای جدید ببینم. دلمون واستون تنگ شده. سوغاتی یادتون نره. عکس های جدیدمو تو وبلاگم ببینید

		مادرت      19:22:54 - 18/1/1386  با سلام: گل به گل گردم و تعریف کنم خوب تو را هر طرف غنچه ببینم ندهد بوی تو را